CRD - Centralne Repozytorium Wzorów Pism

Zgodnie z Rozporządzeniem MSWiA z dnia 27 listopada 2006 r. w sprawie sporządzania i doręczania pism w formie dokumentów elektronicznych (Dz. U. 2006, nr 227, poz.1664) MSWiA ma obowiązek uruchomienia centralnego repozytorium wzorów pism w formie dokumentów elektronicznych. W repozytorium tym powinny znajdować się wzory pism, które mogą być składane w formie elektronicznej. W praktyce oznacza to utworzenie centralnego, zaufanego miejsca składowania wszystkich wzorów dokumentów elektronicznych akceptowanych przez polskie urzędy. Ministerstwo wywiązało się z tego obowiązku, uruchamiając Centralne Repozytorium Wzorów Pism w Formie Elektronicznej. Przynajmniej teoretycznie - do chwili obecnej bowiem repozytorium świeci pustkami. Można znaleźć tam tylko wytyczne, które określają, jak należy z niego korzystać i pliki xsd dotyczące struktur opisujących format dokumentów. Nie za dużo jak na rok czasu, który upłynął od chwili ogłoszenia rozporządzenia...

Zajmijmy się jednak konkretami. Zamieszczona w Repozytorium Instrukcja obsługi wzorów w sposób szczegółowy precyzuje, czym - zdaniem MSWiA - jest wzór pisma elektronicznego. Zdaniem Ministerstwa każde pismo elektroniczne to plik XML, który da się opisać za pomocą XSD i zwizualizować przy pomocy arkuszy styli XSL. Wynika z tego jednoznacznie, że formularze stworzone w innej technologii (choćby z wykorzystaniem narzędzi firmy Adobe) nie stanowią wzoru pisma, a więc - co za tym idzie - nie mogą być przez polskie urzędy wykorzystywane. Tego typu podejście może zresztą mieć swoje odbicie w rozporządzeniu określającym minimalne wymagania dla dokumentów elektronicznych - co nie zmienia faktu, że mamy do czynienia z ograniczeniem konkurencji na rynku.

Podejście Ministerstwa może też powodować ograniczenie stosowania innych dostępnych na rynku produktów. Wymóg stosowania arkuszy styli XSL do wizualizacji dokumentu skutkuje bowiem odrzuceniem wszystkich rozwiązań, które wykorzystują wprawdzie XML jako podstawowy format zapisu danych, do wizualizacji wykorzystując jednakże własne oprogramowanie. Przykładem takiego rozwiązania może okazać się aplikacja ebCommunicator firmy ebStream - choć przyznam, że analizowałem ją dość dawno i nie mam w tej kwestii stuprocentowej pewności. Wykorzystanie arkuszy XSL i schematów XSD nie jest jednak na pewno podstawową funkcjonalnością tego rozwiązania...

W efekcie mamy do czynienia z sytuacją, w której elektroniczne formularze muszą mieć format XML. Co więcej, muszą dla nich istnieć jednoznacznie zdefiniowane schematy XSD (co samo w sobie jest uzasadnione) i referencyjny arkusz XSL. Każdy formularz musi być opisany w formacie XML zgodnie z wymaganiami Ministerstwa. Teoretycznie mogłoby to bardzo pomóc w rozwoju rynku i uporządkować sytuację związaną z e-formularzami... gdyby tylko ktoś tam publikował wzory pism i ktoś z tych wzorów korzystał. W praktyce będzie zapewne tak, że każdy urząd i każda gmina będzie proponowała własne wzory tych samych dokumentów. Powstanie bałagan, repozytorium nie spełni swojego zadania, gminy będą generować dodatkowe koszty. A miało być tak pięknie...