W marcu 2004 roku odbył się finał pierwszego konkursu z cyklu Grand Challenge. Konkurs ten, sponsorowany przez amerykański Departament Obrony, miał na celu zbudowanie samochodu, który bez kierowcy przejedzie zaplanowaną przez organizatorów trasę. I choć trasa nie wymagała od samochodów umiejętności radzenia sobie z ruchem miejskim ani znajomości przepisów ruchu drogowego, konkurs pozostał nie rozstrzygnięty - żadnemu ze startujących w nim aut nie udało się go ukończyć.
Konkurs z 2004 roku nie był jednak zupełną porażką. Pomimo tego, że część pojazdów została wycofana jeszcze przed startem, a reszta utknęła w trasie, DARPA nie poddawała się i na rok 2005 zaplanowała kolejną odsłonę konkursu. Tym razem wyniki były znacznie lepsze: trasę udało się przebyć 5 pojazdom. Najlepszy wynik uzyskał samochód zbudowany przez zespół Stanford Racing Team; przejechał trasę długości 132 mil w 6 godzin i 53 minut. Nagrodą była skromna kwota 2 milionów dolarów.
DARPA postanowiła podnieść nieco poziom trudności konkursu. Kolejna jego odsłona odbyła się dwa lata później, 3 listopada 2007 roku. Tym razem zadanie było nieco trudniejsze: ruch miał odbywać się w warunkach miejskich, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów i innych poruszających się pojazdów. Aby oddać ducha nowego wyzwania, DARPA przemianowała konkurs na Urban Challenge.
Problem nawigacji w warunkach miejskich okazał się znacznie bardziej złożony. Zespoły projektujące samochody musiały teraz nie tylko uwzględnić skomplikowane reguły ruchu drogowego, ale też zapewnić metody wykrywania zarówno statycznych, jak i poruszających się po drodze obiektów, rozpoznawania ich rodzaju i przewidywania zachowań. Nie można było przy tym założyć, że inne pojazdy będą zachowywać się zgodnie z zasadami ruchu drogowego - przecież każdy z nich mógł nie zauważyć drugiego auta na skrzyżowaniu i próbować wymusić pierwszeństwo. Do tego wszystkiego dochodziły problemy, z którymi zespoły musiały się zmagać także w poprzednich edycjach konkursu: interpretacja danych z czujników, decydowanie, w którym miejscu znajduje się droga i skomplikowane algorytmy wyznaczania trasy.
Pomimo znacznego podwyższenia poziomu trudności konkurs udało się rozstrzygnąć. Zwycięzcą okrzyknięto zespół Tartan Racing z Pittsburgha. Zespół ten otrzymał główną nagrodę w wysokości 2 milionów dolarów.
Konkursy z cyklu Grand Challenge i Urban Challenge zostały udokumentowane zarówno na stronie DARPA, jak i w postaci filmów umieszczonych w serwisie YouTube.
Add new comment